زنو

یادداشت های مهدی فاتحی درباره هنر ادبیات و سینما

جایزه گلشیری و شرافت از دست رفته

بارها و بارها دربارهء ناکارآمدی این شیوه از برگزاری جوایز حرف زده شده و عده ای که منافع شان در برگزاری شیک این مراسم گره خورده جلوی شنیده شدن این نقدها را گرفته اند و تا به امروز هیچ نوع بازاندیشی در شکل برگزاری آن نشده است.

اینکه جدا از عدم شایستگی ارزیاب ها هیچ کدام شان توان و فرصت خواندن تمامی آثار چاپ شده را نداشته اند تا بتوانند آن ها را با هم مقایسه کنند و امتیاز دهند بر همین اساس از میان کتاب های مقابل شان که همه از دوستان و رفقا!هستند انتخاب می کنند.

اما چرا هر سال از تعداد ارزیاب های شایسته و بایسته در این نوع جوایز کم می شود و آدم ها و اسامی در این لیست دیده می شود که با دیدن شان این بار از خنده روده بر می شوید!؟جوابش را بسیاری می دانند و به خصوص برگزار کنندگان زیرا هنوز هم در این وانفسا  آدم های با شرافتی هستند که تن به این کار ندهند و بگویند منی که همهء کتاب ها را نخوانده ام حاضر نیستم به کسی امتیاز دهم زیرا کاری که به آن امتیاز ندهم در واقع نمره صفر مقابلش قرار خواهد گرفت.آدم های با شرافتی که در جواب مسئولی که به او می گوید مهم نیست از میان همان کتاب هایی که خواندی بگو،نوک زبان را به پشت دندانش می چسباند و جوابی شجاعانه و شرافتمندانه می دهد:نه.

برگزار کنندگان خودشان خوب می دانند کار به کجا کشیده و به همین خاطر ناچار شده اند حتی از میان کسانی که کتاب داشته اند هم ارزیاب انتخاب کنند! اما با فشارهایی که از طرف اصناف و اکناف می آید ناگزیر به جایزه دادن هستند؟چرایی اش را هم که دیگر همه می دانند.    

+ مهدی فاتحی ; ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٤ دی ۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()