زنو

یادداشت های مهدی فاتحی درباره هنر ادبیات و سینما

اسکار فیلمنامه غیر اقتباسی به چه کسی رسید!؟

به نظر من اصغر فرهادی بیشتر از آنکه یک فیلمساز سطح بالا باشد یک فیلمنامه نویس درجه یک ایرانی است کسی که به بسیاری از فیلمسازان دیگر نیز مشاوره داده و می دهد.نیازی به توضیح اضافه نیست و کافی است به سه فیلم آخر او یعنی چهارشنبه سوری درباره’ الی و جدایی نادر از سیمین نگاه کنید.نقطه’ قوت هر سه فیلم فیلمنامه آن است و ساخت فیلم بیشتر از هر چیزی رعایت کردن استانداردهای سینماست.اما فیلمنامه ها دارای پیرنگ ها و شخصیت سازی های دقیقی است که با موقعیت سازی های به جا به وجود آمده است.

فیلمنامه جدایی نادر از سیمین کاندید اسکار شد ولی برنده اسکار نشد و فیلمنامه نیمه شب در پاریس وودی آلن برنده شد.بحثی نیست که به دلایل زیادی مشخص است که فیلمنامه وودی آلن به مراتب از فیلمنامه فرهادی ضعیف تر است.کاری که به نظر من مثل بقیه’ فیلم های جدید وودی آلن بیشتر در سطح ارایه’ یک حرف یا ایده باقی مانده است.وودی آلن به نظر من نابغه ای است در عرصه’ فیلمسازی که حتی می تواند با کوچکتر و ساده ترین موضوعات یک فیلم جذاب بسازد اما در مقابل فیلمنامه نویس های همشهری اش مثل چارلی کافمن حرف زیادی برای گفتن ندارد.

پس چرا اسکار به این فیلمنامه رسید؟اولین دلیلش شاید زبان متن فیلمنامه است زیرا داوران اسکار فیلمنامه متن آن را می خوانند و نظر می دهند.دوم شاید نگاه سینمای صنعتی در هالیوود است که به این نوع فیلمنامه هایی که از ایده و جذابیت برخوردار است بهای بیشتری می دهد تا فیلمنامه هایی چون جدایی نادر از سیمین که کفه آن بیشتر به پرورش شخصیت و به فکر انداختن تماشاگر سنگینی می کند تا جذابیت.

به هر صورت کاندید اسکار فیلمنامه شدن هم خود قدم بلندی است و بی گمان فرهادی لیاقتش را داشته و دارد.    

+ مهدی فاتحی ; ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٩ اسفند ۱۳٩٠
    پيام هاي ديگران ()