امی واینهوس عزیز...

امی واینهوس عزیز در خانه اش مرد،دوستدارانش کنار درخت بزرگ روبروی خانه اش به جای گل های پرورشی،بطری ودکا و ویسکی و پاکت سیگار گذاشتند...

 

هیچ ندارم که تقدیم کنم،جز همین آهنگ

واژه های شوریده بر من،و ضرب هایی از حریق

کیستم جز سوداگر سندان هایی برای واژه ها

تن به گذرگاه باد می برم،تن به کوچه ها می کشم

نیستم جز سوداگری که کس به آوازم گوش نمی سپارد

زیرا که جز آوازی نمی فروشم

زیرا که آینده را در گلی یگانه می فروشم

                                                        شارل دوبزینسکی

/ 0 نظر / 23 بازدید